Strop Teriva – co ile stosować żebro rozdzielcze?

W stropie Teriva żebro rozdzielcze stosuje się zwykle przy rozpiętości w świetle podpór od 4,0 m. Dla rozpiętości od 4,0 do 6,0 m przewiduje się co najmniej jedno żebro w środku przęsła, a powyżej 6,0 m – co najmniej dwa żebra rozmieszczone mniej więcej co 1/3 rozpiętości. Ostateczne rozwiązanie musi wynikać z projektu konstrukcyjnego danego systemu Teriva.

Strop Teriva – ile żeber rozdzielczych zastosować?

Rozpiętość w świetle podpór oznacza odległość mierzoną między wewnętrznymi krawędziami stałych podpór, na których opierają się belki. To właśnie ten wymiar, a nie długość prefabrykowanej belki, służy do określenia podstawowego układu żeber.

Poniższa tabela przedstawia ogólną zasadę stosowaną w typowych stropach Teriva:

W dokumentacji niektórych odmian stropów granica rozpoczęcia obowiązkowego żebrowania może być określona inaczej, na przykład powyżej 3,4 m. Dlatego instrukcja producenta konkretnego systemu oraz projekt konstrukcyjny mają pierwszeństwo przed ogólną tabelą. Przy większych rozpiętościach żebra nie są rozwiązaniem opcjonalnym, lecz elementem wymaganym do prawidłowej pracy stropu.

Jakie wymiary i zbrojenie powinno mieć żebro?

Żebro rozdzielcze jest monolitycznym elementem betonowym wykonywanym między rozsuniętymi pustakami. Łączy sąsiednie belki i pomaga im wspólnie przenosić obciążenia. Nie „rozdziela” belek w sensie fizycznym. Jego zadaniem jest rozłożenie obciążenia skupionego na większą liczbę belek oraz ograniczenie klawiszowania, czyli nierównomiernej pracy pól stropu mogącej prowadzić do zarysowań.

Typowe wymagania dla żebra obejmują:

• Szerokość – zwykle 70–100 mm, choć w niektórych rozwiązaniach systemowych dopuszcza się do 120 mm.
• Wysokość – równa pełnej wysokości konstrukcyjnej stropu, od jego dolnej powierzchni do górnej powierzchni nadbetonu.
• Zbrojenie podłużne – dwa pręty, jeden ułożony górą i jeden dołem, zwykle o średnicy nie mniejszej niż Ø12 mm, jeżeli tak wskazuje dokumentacja systemu.
• Strzemiona – najczęściej Ø4,5 mm, rozmieszczone nie rzadziej niż co 30 cm, chyba że projekt przewiduje inne rozwiązanie.
• Zakotwienie – pręty należy zakotwić w prostopadłych wieńcach żelbetowych lub podciągach na długość co najmniej 0,5 m.

Podane średnice i rozstawy nie zastępują projektu. Wymagania mogą zależeć od typu stropu, obciążeń i rozwiązania przyjętego przez producenta. Zbrojenie podporowe stropu jest osobnym elementem i powinno być wykonane zgodnie z dokumentacją. Wymagania dla stropów gęstożebrowych określa między innymi PN-EN 15037-1.

Jak rozmieścić i wykonać żebra rozdzielcze?

Przy jednym żebrze należy umieścić je możliwie centralnie, czyli w połowie rozpiętości. Takie położenie zapewnia symetryczną współpracę belek po obu stronach żebra.

Przy dwóch żebrach należy podzielić rozpiętość na trzy zbliżone odcinki. Jeśli rozpiętość w świetle podpór wynosi 6,0 m, pierwsze żebro znajduje się mniej więcej 2,0 m od jednej podpory, drugie około 2,0 m dalej, a ostatni odcinek do przeciwległej podpory również wynosi około 2,0 m. Dokładne położenie może zostać skorygowane przez projektanta ze względu na układ ścian i obciążeń.

Przed betonowaniem pustaki przy żebrze trzeba rozsuwając przygotować miejsce o szerokości wynikającej z projektu. Ich czoła należy zadekować, aby mieszanka betonowa nie wpadała do środka. Od dołu żebro wymaga deskowania lub systemowej kształtki, a deskowanie powinno być podparte tak, aby nie ugięło się podczas układania i zagęszczania betonu.

1. Sprawdź położenie belek, rozstaw pustaków i miejsce wyznaczone na żebro.
2. Rozsuń pustaki i wykonaj boczne zamknięcia, które zatrzymają beton.
3. Ustaw deskowanie pod żebrem oraz przygotuj wymagane podparcie montażowe.
4. Ułóż zbrojenie, zachowując otulinę, i zakotw pręty w wieńcach lub podciągach.
5. Przed betonowaniem oczyść strop, zwilż elementy i sprawdź kompletność zbrojenia.

Betonowanie powinno odbywać się równomiernie, w kierunku prostopadłym do belek. Nie wolno dopuszczać do miejscowego gromadzenia mieszanki na jednym polu stropu. Żebro, belki, wieńce i nadbeton muszą uzyskać ciągłą współpracę po właściwym wypełnieniu oraz zagęszczeniu betonu.

Kiedy potrzebny jest projektant konstrukcji?

Ogólna zasada liczby żeber nie wystarcza przy obciążeniach innych niż typowe obciążenie równomiernie rozłożone. Dotyczy to zwłaszcza ciężkich ścian działowych ustawionych równolegle do belek. W takim miejscu zwykle projektuje się wzmocnione żebro, zagęszczenie belek albo ukrytą belkę żelbetową.

Konsultacji wymagają także duże obciążenia punktowe, podciągi, słupy, nietypowy kształt stropu, otwory oraz rozpiętości wykraczające poza zakres przewidziany dla danego typu Teriva. Projektant może wskazać więcej żeber, zmienić ich lokalizację albo zaprojektować dodatkowe wzmocnienie. Zbyt mała liczba żeber może powodować nadmierne ugięcia i rysy, natomiast ich nadmiar zwiększa masę oraz koszt konstrukcji.

Co sprawdzić przed betonowaniem?

Przed zamówieniem mieszanki i rozpoczęciem betonowania sprawdź następujące elementy:

• Pręty żebra są prawidłowo zakotwione w prostopadłych wieńcach lub podciągach.
• Pustaki przy żebrach, wieńcach i podciągach są dokładnie zadeklowane.
• Deskowanie pod żebrem jest stabilne i właściwie podparte.
• Strop, belki i pustaki są oczyszczone z luźnych zanieczyszczeń oraz zwilżone.
• Zbrojenie żeber, wieńców, nadbetonu i zbrojenie podporowe odpowiada dokumentacji.

Najważniejsza zasada jest prosta: jedno żebro przypada zwykle na strop o rozpiętości 4,0–6,0 m, a przy rozpiętości większej niż 6,0 m stosuje się co najmniej dwa. O liczbie, wymiarach i zbrojeniu zawsze rozstrzyga projekt konstrukcyjny właściwy dla konkretnego systemu Teriva.