Do układania płytek na płytkach wybierz elastyczny klej o podwyższonej przyczepności, oznaczony co najmniej C2TE S1, a w przypadku większych naprężeń – C2TE S2, zgodnie z PN-EN 12004. Na starej, gładkiej ceramice równie ważne jak parametry zaprawy jest odtłuszczenie i zmatowienie podłoża. Alternatywą dla zwykłego kleju jest klej żelowy, który w zależności od karty technicznej może pozwolić na pominięcie gruntu sczepnego.
Jaki klej wybrać do płytek na płytkach?
Stare płytki tworzą podłoże gładkie i zwykle niechłonne, dlatego zwykła zaprawa klasy C1 nie jest właściwym wyborem. Szukaj produktu o oznaczeniu C2TE S1 lub C2TE S2. Symbol C2 oznacza podwyższoną przyczepność, potrzebną przy mocowaniu do ceramiki, natomiast S1 i S2 informują o odkształcalności kleju. Ta właściwość pomaga przenosić naprężenia powstające między dwiema warstwami płytek.
Klej C2TE S1 wystarcza w typowych wnętrzach, jeśli stare płytki są stabilne, a podłoże zostało prawidłowo przygotowane. W miejscach narażonych na większe ruchy i naprężenia można rozważyć klasę S2. Ostateczny wybór zawsze powinien uwzględniać kartę techniczną produktu oraz rodzaj nowych płytek.
Klej standardowy czy żelowy?
Oba rozwiązania mogą nadawać się do metody płytka na płytkę, ale różnią się sposobem przygotowania powierzchni. Standardowy klej elastyczny zwykle wymaga zastosowania mostka adhezyjnego. Klej żelowy jest opracowany tak, aby dobrze pracować na trudnych, niechłonnych podłożach, dlatego niektóre produkty pozwalają pominąć gruntowanie. Nie oznacza to jednak, że można zrezygnować z mycia, odtłuszczania i oceny stanu starej okładziny.
| Cecha | Klej standardowy C2TE S1 | Klej żelowy |
|---|---|---|
| Grunt sczepny | Zwykle wymagany na starej, gładkiej ceramice. Zawsze sprawdź kartę techniczną. | Często można go pominąć, jeśli producent dopuszcza takie zastosowanie. |
| Praca na podłożu | Wymaga starannego przygotowania i właściwej konsystencji, aby zaprawa nie ślizgała się po płytkach. | Zwykle łatwiej się rozprowadza i dobrze utrzymuje na trudnym podłożu. |
| Duże formaty | Może być stosowany, jeśli produkt i metoda aplikacji dopuszczają dany format. | Może ułatwiać pracę także przy dużych płytkach, lecz trzeba zachować wymagania producenta. |
Przykładami rozwiązań zbliżonych do opisanych zastosowań są kleje C2TE S1, takie jak Expert 3, klej wysokoodkształcalny C2TE S2 Expert 4 oraz jednoskładnikowy klej żelowy Kerakoll H40 Bez Limitów. Nazwa handlowa nie zastępuje jednak sprawdzenia parametrów na opakowaniu.
Kiedy można układać płytki na płytkach?
Nową warstwę można położyć tylko wtedy, gdy stara okładzina jest stabilna i tworzy równe podłoże. Każda luźna płytka jest słabym ogniwem całego układu. Jeśli pozostanie pod spodem, obciążenie nową warstwą może doprowadzić do odspojenia obu okładzin.
Przed rozpoczęciem prac sprawdź następujące warunki:
- Przyczepność – opukaj stare płytki. Głuchy dźwięk może oznaczać pustkę pod okładziną i jest sygnałem do usunięcia danego elementu.
- Stabilność spoin – fugi nie powinny się wykruszać, pękać ani odspajać od krawędzi płytek.
- Równość powierzchni – większe nierówności trzeba wyrównać, ponieważ klej nie powinien służyć do przypadkowego niwelowania grubych różnic poziomu.
- Czystość – na płytkach nie może pozostać tłuszcz, wosk, osad z mydła ani luźny pył.
- Brak uszkodzeń – popękane i luźne elementy należy usunąć, a ubytki uzupełnić odpowiednią zaprawą.
Jeżeli podłoże jest niestabilne, ma liczne ubytki albo wymaga rozległych napraw, bezpieczniej jest usunąć starą okładzinę i przygotować je od nowa. Metoda płytka na płytkę nie służy do przykrywania problemów konstrukcyjnych.
[ picture_1 ]
Jak przygotować podłoże i przykleić nowe płytki?
Przygotowanie decyduje o trwałości połączenia w większym stopniu niż sama nazwa kleju. Prace wykonaj w następującej kolejności:
- Umyj i odtłuść powierzchnię – usuń tłuszcz, osad z detergentów, kamień oraz inne zabrudzenia. Po myciu spłucz pozostałości środka i pozostaw płytki do wyschnięcia.
- Zmatów glazurę – delikatnie przeszlifuj błyszczącą powierzchnię papierem ściernym lub innym narzędziem przeznaczonym do takiej pracy. Następnie dokładnie odkurz i odpyl podłoże.
- Nałóż grunt sczepny, jeśli jest wymagany – przy standardowym kleju zastosuj preparat do podłoży niechłonnych, na przykład grunt z kruszywem kwarcowym. Gruntobet 310, Atlas Grunto-Plast czy Ceresit CN 94 są przykładami tego typu preparatów, ale należy przestrzegać instrukcji konkretnego producenta. Klej żelowy może pozwolić na pominięcie tego etapu.
- Rozprowadź klej na podłożu – użyj pacy zębatej dobranej do formatu i rodzaju płytek. Nie nakładaj większej ilości zaprawy, niż można wykorzystać w czasie określonym przez producenta.
- Zastosuj metodę kontaktową przy większych płytkach – cienką warstwę kleju nanieś także na spód płytki. Takie podwójne smarowanie zwiększa powierzchnię kontaktu i ogranicza ryzyko pustek pod okładziną.
- Dociśnij i wypoziomuj płytkę – lekko przesuwaj ją w trakcie dociskania, aby zaprawa równomiernie się rozeszła. Kontroluj płaszczyznę oraz szerokość spoin.
Spoiny nowej warstwy dobrze jest przesunąć względem spoin starej, aby nie tworzyć jednej ciągłej linii osłabienia. Przy dylatacjach należy zachować ich przebieg również w nowej okładzinie. W pomieszczeniach wilgotnych dobierz także elastyczne spoiny i uszczelnienia zgodnie z wymaganiami całego systemu.
O czym pamiętać przed rozpoczęciem prac?
Nowa płytka wraz z klejem podniesie poziom podłogi. W praktyce przyrost może wynieść około 15–20 mm, zależnie od grubości ceramiki, warstwy zaprawy i równości podłoża. Przed zakupem materiałów sprawdź prześwit pod drzwiami, wysokość progów oraz przejście do sąsiednich pomieszczeń.
Na ścianach trzeba z kolei uwzględnić zwiększenie grubości okładziny przy ościeżnicach, meblach i elementach instalacji. Jeśli stare płytki są głuche, ruszają się lub mają rozległe pęknięcia, nie przykrywaj ich nową ceramiką. W takim przypadku usunięcie niestabilnych elementów i naprawa podłoża będzie bezpieczniejsza niż dobieranie mocniejszego kleju.
Najprostsza zasada wyboru brzmi: stabilne i odtłuszczone podłoże, klej C2TE S1 lub S2 oraz grunt sczepny albo klej żelowy dopuszczony do aplikacji bez gruntowania.
