Gres lepiej sprawdzi się tam, gdzie liczą się odporność, niska nasiąkliwość i możliwość zastosowania na zewnątrz. Terakota jest dobrym wyborem do wnętrz, jeśli zależy Ci na cieplejszym wyglądzie i dekoracyjnym charakterze podłogi. Ostateczna decyzja powinna wynikać z funkcji pomieszczenia oraz parametrów konkretnej kolekcji.

Gres czy terakota – najważniejsze różnice

Gres i terakota należą do płytek ceramicznych przeznaczonych przede wszystkim na podłogi, ale nie mają takich samych właściwości. Gres powstaje z mieszanki surowców mineralnych, między innymi glinki, kwarcu i kaolinu, prasowanej pod wysokim ciśnieniem i wypalanej w wysokiej temperaturze. Dzięki temu jest bardzo twardy, odporny na ścieranie i ma zwykle niską nasiąkliwość.

Terakota jest płytką z drobnoziarnistej gliny, formowaną i wypalaną zazwyczaj w temperaturze około 1000–1100°C. Wyróżnia się dużą różnorodnością kolorów i wzorów, często także cieplejszą, bardziej naturalną stylistyką. Może być trwałą okładziną podłogową, lecz w wymagających warunkach najczęściej ustępuje gresem pod względem odporności mechanicznej i nasiąkliwości.

Glazura nie jest zamiennikiem żadnego z tych materiałów na podłodze. Klasyczne płytki ścienne są lżejsze i bardziej kruche, dlatego stosuje się je głównie na ścianach wewnątrz budynków.

Parametr Gres Terakota
Twardość i odporność Bardzo wysoka odporność na ścieranie i uszkodzenia mechaniczne Dobra trwałość, zwykle niższa odporność niż w gresie
Nasiąkliwość Zwykle bardzo niska, szczególnie w gresie szkliwionym Niska, ale zależna od konkretnego modelu i technologii produkcji
Mrozoodporność Często dostępny w wersjach mrozoodpornych Wymaga sprawdzenia oznaczeń, nie każda kolekcja nadaje się na zewnątrz
Stylistyka Chłodniejsze kolory, imitacje kamienia, betonu i drewna Ciepłe barwy, charakter rustykalny i śródziemnomorski

Gres – jaki rodzaj wybrać?

Nie każdy gres zachowuje się w ten sam sposób. Nazwa materiału mówi sporo, ale przed zakupem trzeba sprawdzić wykończenie powierzchni i przeznaczenie płytki.

Gres naturalny

Gres naturalny, nazywany także nieszkliwionym, ma jednolitą strukturę w całym przekroju. Zarysowania i miejscowe przetarcia są na nim zwykle mniej widoczne niż na płytkach z dekoracyjną warstwą. Wyróżnia się wysoką twardością i odpornością na ścieranie, dlatego sprawdza się w korytarzach, kuchniach, garażach i innych intensywnie użytkowanych miejscach.

Jego powierzchnia może być jednak bardziej porowata, szczególnie gdy ma wyraźną strukturę. Zabrudzenia łatwiej wnikają wtedy w płytkę, a czyszczenie staje się trudniejsze. W przypadku wybranych modeli przydatna może być impregnacja zgodna z zaleceniami producenta.

Gres szkliwiony

Gres szkliwiony ma na powierzchni warstwę dekoracyjnego szkliwa, która ogranicza nasiąkanie i pozwala uzyskać niemal dowolny wzór. To częsty wybór do kuchni, łazienki i salonu, zwłaszcza gdy ważna jest łatwa pielęgnacja oraz możliwość zastosowania imitacji marmuru, drewna lub betonu.

Trzeba pamiętać, że odporność płytki zależy także od trwałości szkliwa i klasy ścieralności. W miejscach o dużym natężeniu ruchu warto wybierać model przeznaczony do takiego zastosowania, a nie kierować się wyłącznie wyglądem.

Gres techniczny

Gres techniczny ma zwykle matową, odporną i antypoślizgową powierzchnię. Stosuje się go w garażach, warsztatach, kotłowniach, magazynach i innych miejscach, gdzie podłoga jest narażona na wilgoć, ścieranie, oleje lub uderzenia.

Struktura zwiększająca przyczepność może utrudniać mycie. Najlepszym kompromisem jest model matowy, ale możliwie gładki, z parametrami dopasowanymi do warunków użytkowania. Do mokrego garażu albo zewnętrznych schodów nie wybieraj gładkiej, polerowanej powierzchni tylko dlatego, że łatwiej ją wyczyścić.

Terakota – kiedy ma przewagę?

Terakota dobrze sprawdza się we wnętrzach, w których podłoga nie jest narażona na ekstremalne obciążenia ani działanie mrozu. Jej charakterystyczne ciepłe odcienie, od kremowych po brązowe i ceglane, pasują do aranżacji rustykalnych, śródziemnomorskich, klasycznych oraz bardziej przytulnych wnętrz.

Gładka terakota jest łatwa do utrzymania w czystości, a szeroki wybór formatów, wzorów i wykończeń pozwala tworzyć dekoracyjne posadzki. W kuchni lub łazience może być dobrym rozwiązaniem, o ile konkretny model ma parametry odpowiadające wilgotności i natężeniu ruchu w pomieszczeniu.

Terakota na zewnątrz jest możliwa tylko wtedy, gdy producent wyraźnie podaje mrozoodporność. Sama nazwa materiału nie wystarcza. Płytka przeznaczona na taras lub balkon powinna mieć także niską nasiąkliwość oraz powierzchnię ograniczającą ryzyko poślizgu.

Porównanie terakoty we wnętrzu i gresu na zewnętrznym tarasie

Co wybrać do konkretnego pomieszczenia?

Najłatwiej podjąć decyzję, analizując warunki panujące w danym miejscu. Poniższe kryteria pomagają dopasować materiał do funkcji podłogi:

  • Kuchnia – wybierz gres, gdy podłoga będzie intensywnie użytkowana i narażona na plamy, uderzenia oraz ścieranie. Terakota także może się sprawdzić, jeśli ma odpowiednią klasę ścieralności i łatwą do czyszczenia powierzchnię.
  • Łazienka – gres lub terakota są możliwe, ale najważniejsza jest antypoślizgowość. Sprawdź klasę oznaczoną literą R i nie wybieraj automatycznie gresu polerowanego, ponieważ po zamoczeniu może być śliski.
  • Korytarz i przedsionek – lepiej sprawdzi się gres o wysokiej odporności na ścieranie. Wnoszony piasek, mokre obuwie i częsty ruch szybko pokazują słabości mniej odpornych płytek.
  • Taras, balkon i schody zewnętrzne – wybierz wyłącznie płytki mrozoodporne, oznaczone symbolem płatka śniegu, z niską nasiąkliwością i odpowiednią antypoślizgowością. Gres daje tu zwykle większy wybór niż terakota.
  • Salon – gres pasuje do nowoczesnych i minimalistycznych aranżacji, natomiast terakota ociepla wnętrze. W obu przypadkach sprawdź odporność na ścieranie oraz sposób pielęgnacji.

Przed zakupem sprawdź jeszcze najważniejsze oznaczenia na opakowaniu lub w karcie technicznej:

  • Klasa ścieralności PEI – określa odporność powierzchni szkliwionej na zużycie. Do intensywnie użytkowanych pomieszczeń potrzebna jest klasa dobrana do natężenia ruchu, a nie najtańszy model o wyłącznie dekoracyjnym przeznaczeniu.
  • Klasa antypoślizgowości R – ma znaczenie w łazience, korytarzu, na balkonie i tarasie. Im bardziej mokra lub wymagająca jest strefa, tym większą uwagę trzeba poświęcić przyczepności.
  • Mrozoodporność – symbol płatka śniegu potwierdza możliwość stosowania płytki w warunkach niskiej temperatury. Bez tego oznaczenia nie zakładaj, że materiał nadaje się na zewnątrz.
  • Nasiąkliwość – niska wartość ogranicza wchłanianie wody i ryzyko uszkodzeń podczas zamarzania. Dla zastosowań zewnętrznych trzeba kierować się wymaganiami producenta dla konkretnego modelu.

Najczęstszy błąd polega na wyborze płytki wyłącznie na podstawie koloru i faktury. Gładki połysk może wyglądać efektownie w salonie sprzedaży, ale w mokrej łazience lub na tarasie pogorszyć bezpieczeństwo. Z kolei bardzo chropowata powierzchnia może dobrze chronić przed poślizgiem, lecz wymagać więcej pracy przy sprzątaniu.

Gres czy terakota – co wybrać na podłogę?

Jeśli priorytetem są trwałość, częsty ruch, wilgoć i możliwość zastosowania na zewnątrz, wybierz gres. Gres techniczny będzie właściwy do garażu lub warsztatu, gres szkliwiony do wielu wnętrz mieszkalnych, a gres naturalny do miejsc, w których liczy się odporność całej struktury płytki.

Terakota będzie dobrym wyborem do mniej wymagających pomieszczeń wewnętrznych, gdy ważniejszy jest ciepły wygląd i dekoracyjny charakter posadzki. W kuchni, łazience lub korytarzu może działać bardzo dobrze, ale tylko po sprawdzeniu parametrów konkretnej kolekcji.

Nie porównuj więc wyłącznie nazw „gres” i „terakota”. O wyborze decydują przede wszystkim PEI, nasiąkliwość, mrozoodporność i klasa R. Karta techniczna płytki jest ważniejsza niż opis marketingowy. Do suchego salonu możesz wybrać materiał kierując się stylistyką, ale na taras, do łazienki lub na schody bezpieczeństwo i parametry powinny mieć pierwszeństwo.